Radio uživo
Ni posle navršenih pet godina od smrti glumca Mirka Babića, nijedna ulica u Kragujevcu nije ponela njegovo ime, a njegov kolega Radoš Bajić prisetio se da su nadležni iz lokalne samouprave obećali da će se to desiti. Tvorac čuvene serije "Selo gori, a baba se češlja", koju je, između ostalog, obeležila legendarna uloga Mirka Babića kao Dragojla, u svom maniru uputio je apel gradskim ocima Kragujevca putem društvenih mreža, da ih podseti na neispunjeno obećanje dato na odru velikana srpskog glumišta.
Apel gradskim ocima grada Kragujevca:
Poštovani,
Nedavno se navršilo pet godina od kada nas je napustio veličanstveni umetnik, veliki glumac i neponovljivo divan čovek, drug, prijatelj i brat, znameniti Kragujevčanin, Mirko Babić, nezaboravni Dragojlo u TV seriji “Selo gori”, koja se ovih dana ponovo reprizira na RTS-u. Njegov impozantni glumački opus ostaje večna i trajna vrednost u teatarskoj, filmskoj i televizijskoj baštini Kragujevca, Šumadije i celog srpskog roda. “Nemo’ da se ljutite”, uvaženi zvaničnici grada Kragujevca, ali vas moram prozvati i podsetiti šta ste obećali na odru velikana, onog kišnog novembra 2020. godine, kada smo se opraštali od dragog Mirkeca, "da će vrlo brzo jedna od najlepših ulica u gradu, kojem je posvetio svoj život – poneti ime Mirka Babića”!? Pet godina je prošlo – ništa se nije desilo. Zbog toga vas pozivam i molim da ispunite dati zavet. Ovo činim dobronamerno, ne nabijajući vam na nos ni nemar ni amneziju. Naprotiv, rado ću se odazvati pozivu da u danu promocije Ulice Mirka Babića budem u Kragujevcu, da zajedno sa vama, kolegama i poštovaocima lika i dela našeg Mirka, ponovo oživimo sećanje na njega i njegovu izuzetnost.
S poštovanjem,
Radoš Bajić
Podsetimo, poznati glumac, Kragujevčanin Mirko Babić, preminuo je 12. novemvra 2020. u 73. godini, nakon duge borbe s teškom bolešću.
Mirko Babić rođen je u Kragujevcu 14. marta 1948. godine. Na beogradskoj Akademiji za pozorište, film i televiziju u klasi čuvenog profesora Milenka Maričića, Mirko Babić je diplomirao 1973. godine.
Od 1972. bio je stalno angažovan u kragujevačkom teatru, kao prvi diplomirani glumac ovog teatra i jedan od retkih visokoobrazovanih glumaca koji je odlučio da karijeru gradi u svom gradu, ne obazirući se na izazove velikih centara, brojne ponude beogradskih pozorišta i medijsku popularnost.
Ostvario je u svojoj bogatoj karijeri više od 100 pozorišnih uloga, uglavnom na matičnoj sceni, kao i u Beogradskom dramskom pozorištu, Ateljeu 212, Narodnom pozorištu u Beogradu, Narodnom pozorištu u Nišu, Bosanskom narodnom pozorištu u Zenici, Kazalištu Virovitica, Bitef teatru, Beton Hala Teatru, Pokrajinskom narodnom pozorištu u Prištini, Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu, Pozorištu za decu u Kragujevcu i brojnim drugim nezavisnim produkcijama. Na filmu i TV ostvario je više od 50 uloga, a najveću popularnost stekao je ulogom u dugovečnoj seriji Radoša Bajića Selo gori a baba se češlja.
U kragujevačkom teatru debitovao je ulogom Vaske Pepela u drami Na dnu Maksima Gorkog. Na Susretima pozorišta Srbije "Joakim Vujić" nagrađivan je za uloge Nikite u Tolstojevoj drami Od slamke kuća izgori, Alekse u Sterijinoj Laži i paralaži, Tomasa Nidrigena u drami Miodraga Ilića Valcer poručnika Nidrigena, Đorđa DŽandara u Kovačevićevom Svetom Georgiju, Zdravka Lukića u 1918-oj Božidara Zečevića, Blijedog Damjana u Golubnjači Jovana Radulovića, Šekspirovog Kralja Lira... Dobitnik je Zlatne kolajne publike i Zlatne kolajne Stručnog žirija Festivala monodrame i pantomime u Zemunu (1982) za tumačenje uloge LJube Vrapčeta u adaptaciji romana Kad su cvetale tikve Dragoslava Mihailovića (poseban kuriozitet njegove karijere – trideset godina i preko 1000 izvođenja). Dobitnik je i Statuete "Joakim Vujić" za izuzetan doprinos razvoju pozorišne umetnosti Srbije koju dodeljuje Knjaževsko-srpski teatar (2009), Ordena Svetog Save drugog reda koji dodeljuje Srpska pravoslavna crkva (2013), Srebrne medalje za zasluge koju dodeljuje Predsednik Republike Srbije (2017), Priznanja "Zaslužni građanin" Grada Kragujevca (2018) i mnogih drugih.
